بسته روزانه شماره 9
اول- دیشب به همراه خانواده به دیدن فیلم دربند آخرین ساخته پرویز شهبازی به سینما آزادی رفته بودیم. با توجه به اینکه این فیلم یکی از دو کاندیدای ارسال به مراسم اسکار امسال بود و البته در رقابت نهایی با گذشته فرهادی شکست خورد و به دو دلیل که اولی با توجه به ادعاهای امیر سمواتی تهیه کننده فیلم که این فیلم را مستحق حضور در اسکار می دانست و دوم کسب جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل زن از جشنواره فیلم فجرتوسط سرکار خانم پگاه آهنگرانی و بهترین کارگردانی توسط پرویز شهبازی بسیار مشتاق دیدن فیلم بودم. از فیلمهای قبلی پرویز شهبازی ، فیلم نفس عمیق را دیده و پسندیده بودم.
فیلم داستان دختری شهرستانی بنام نازنین است که در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شده است و به دلیل نبود خوابگاه ، ناگزیر با دختری به نام سحر که در مغازه عطرفروشی مشغول به کار می باشد هم خانه می گردد. سحر دختری عیاش و پسر بازی است که کلید خانه او را پسران مختلفی دارند و به راحتی به خانه او رفت و آمد می کنند و او از نازنین نیز می خواهد در پارتی های هر شبی او حاضر باشد. نازنین که برای کسب درآمد و پرداخت اجاره خانه مجبور است روزها به تدریس خصوصی نیز بپردازد عاقبت از وضعی که سحر برای او به وجود آورده فوران می کند و با او درگیر می شود و از خانه خارج می شود. پس از اظهار پشیمانی سحر بار دیگر او به خانه باز می گردد لیکن در شب بازگشت مجدد به خانه ، او سحر را در وضع خونریزی شدید می بیند و ... روز پس از بازگشت هم از آگاهی بدنبال سحر آمده و او را می بند و پس از پیگیری نازنین ، مشخص می شود که سحر از بابت سفته هایی که نزد فردی دارد و قادر به پرداخت نمی باشد به زندان افتاده است با پیگیری نازنین و اظهارات سحر مبنی بر داشتن پول در حساب بانکی، نازنین می پذیرد که سفته های جدیدی به طلبکار با امضای خودش بدهد لیکن پس از آزادی سحر اتفاقات دیگری رخ می دهد و بهتر است خودتان فیلم را ببینید و قضاوت کنید.
فیلم داستان اعتمادهای نابجا به افراد است.. متاسفانه در بعضی از سکانسها روابط افراد دارای تعریف مشخصی نیست و روابط بین عوامل داستان و داستان به نظر غیر منطقی می نماید. به نظرم فیلم دارای آن وقار و وزانت نیست که به عنوان نماینده سینمای ایران در اسکار حاضر شود.همچنین نوع بازی و سبک بازی پگاه آهنگرانی لایق کسب جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن نبود. اگر این به واسطه این بازی بخواهند به کسی جایزه بهترین بدهند باید به بازی باقی بازیگران در فیلمهای دیگر شک کرد که آنها چه بودند.
به هرحال ، با تمام کاستی های فیلم در پایان دیدن فیلم به شما حس بدی از بابت اتلاف وقت دست نمی دهد لیکن در بعضی از سکانس های فیلم کل جمعیت سینما میخکوب شده بودند و حس تعلیق فیلم کاملا بینندگان را مسحور خود می کرد.
دربند فیلم خوش ساختی است که بازیگر نقش اول آن لیاقت کسب جایزه برای این فیلم را داشت. نام نازنین بیاتی را مطمئن باشید در آینده بسیار خواهید شنید.
دوم- از صبح درگیر شهادت در دادگاه برای رهایی بنده خدایی از گرفتاری بودم. سیستم لخت و کند دادگستری ما که کم ، کم برای یکصد سال قبل و دوران مرحوم داور است انسان سالم را مریض می نماید تا چه برسد به آدم های ناراحت.برای یک شهادت ناقابل 4 ساعت علاف شدیم تا کارمان پیش رود.
بسیار خسته شدم.شاید در مقالی دیگر در این خصوص بنویسم.
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر ماخذ نیز بلامانع می باشد.