اینجا ایران است شادی و نشاط اینجا ممنوع است!
پرده اول: چند روز پیش تعدادی از جوانان تهران با قرار قبلی در فیس بوک به پارک آب و آتش می روند و به آب بازی و آب پاشی با تفنگ های پلاستیکی با یکدیگر مشغول می شوند و به مدت ۳ ساعت به سرگرمی مشغول می شوند و پس از سه ساعت با قطع آب فواره های پارک جشن آب پاشی شان خاتمه می یابد.
پرده دوم: به فاصله چند روز تعدادی از جوانان اینبار با قرار قبلی بازهم در فیس بوک در پارک پردیسان جمع می شوند البته با سبک و مدل لباس و آرایشی برای حداقل ۴ دهه قبل و چند ساعتی در پارک با هم خوش هستند و مراسم با عکس هایی که برای انتشار گرفته می شود به پایان می رسسد.
پرده سوم: اجتماع جوانان برای مراسمی مشابه پارک آب و آتش اینبار در بندرعباس و تبریز و چند شهر دیگر کشور برگزار می شود.
در تمامی سالهای جوانی خود زمانی که مراسم آب پاشی و خیس کردن یکدیگر را در مراسمات و جشن های سایر کشور ها می دیدم و یا مراسم پرتاب گوجه یا هندوانه و یا جنگ بالش را و قهقهه و شادی مردم در این جشن ها را، با خود می اندیشیدم چرا در کشور ما چنین مراسم کم خرج و نشاط آوری برگزار نمی شود و علت این رکود چیست. چرا عزاداری هامان بسیار باشکوه و غلوآمیز برگزار می گردند و شادی هامان بسیار سخفیف و نازل. تا بوده و من در خاطر دارم شهادت امامان خیلی از موضوعات تحت تاثیر شهادت تعطیل می گردیدند ولی در ولادت امامان رفتار حکومتی بسیار ناشیانه و در بهترین حالتش و در زمان میلاد امام زمان ( عج ) به ریسه کشی خیابانها و کوچه و چراغانی آن پرداخته می شد که آن نیز به عشق مردم به امام زمان (ع) برمی گشت و معمولا خودجوش توسط خود مردم برگزار می گردد.
کشورهای دیگر چه ساده ابزار شادی و نشاط را برای هموطنانشان ایجاد می کنند تا با تزریق روحیه افراد را به تحرک واداشته و رخوت و خمودی را از ایشان دور نمایند. باور نمایید که جامعه ای که دارای سرزندگی و نشاط می باشد در آن جامعه رخوت و سستی و زیرکار دررویی وجود نخواهد داشت.جوانی که شور و هیجان خود را در زمانی خاص و با ساده ترین ابزار تخلیه نماید دیگر چه دلیلی دارد که بدنبال تخلیه این شور و هیجان در خارج از چارچوب های عرفی باشد جوانی که تخلیه انژی می شود هیچگاه هنجارهای جامعه را مورد تهاجم قرار نداده و بسیار ساده تر به قانون احترام می گذارد.
فریاد والسلاما تعدادی افراد پس از گردهمایی های ذکر شده بالا بیش از همه این سوال را در من ایجاد نمود که ما برای جوانانمان و تخلیه انرژی شان چه کردیم که حالا با یک آب پاشی ساده اینگونه کف بر دهان آورده و گریبان می درانیم. گناه این جوانان چیست که می خواهند سرگرمی داشته باشند. به نظر من تصلب افکار عده ای که هیچگونه اعتقادی به قوانین اسلام نیز نداشته و تنها جهت خود شیرینی و تسبیح آب کشیدن به این امر اعتراض می نمایند به جایی نخواهد رسید و باز هم مراسماتی اینچنینی بی خبر از گوشه ای علم خواهد شد و تا نتوانیم برای جوانمان اسباب سرور و شادی فراهم اوریم جوان خود به هرراهی که مطلوب اوست گام خواهد گذارد.باور کنیم رفتارهای سوء در جامعه و ورزشگاهامان ناشی از همین بی تدبیری و تنگ نظری های مسئولانمان می باشد.
اگر خط خبری خبرگزاری های خارجی را دنبال می کردید می دیدید که چگونه برای بینندگانشان تحجر طالبانی مسئولین ایرانی را به نمایش گذاشته و چهره زشتی از مسئولین ایرانی نمایش داده اند که تحمل یک آب بازی ساده جوانانشان را ندارند و آنها را به جرم آب پاشیدن به همدیگر محبوس نموده اند. آیا واقعا شرایط آنقدر تلخ و زننده بود که شایسته برخورد سخت باشد؟؟
سخنم با آنانیست که حکم به بازداشت این جوانان آب پاش داده اند بیایید یک بار برای همیشه باور کنیم که ما می توانیم شادی نماییم و کشورمان کشور کشور عزا و ماتم نیست. اگر شما با اختلاط دختر و پسران مشکل دارید اعلام نمایید که جشن آب بازی ( می دانید که جشن آب بازی قرنها پیش از اسلام در ایران رواج داشته است و جزو آیین نیاکان مان بوده است) برای دختران در فلان مکان و فلان تاریخ برقرار است و برای پسرانمان نیز در مکانی دیگر و تاریخی مشخص برقرار می باشد و فلان جشن در زمانی مشخص برای دختران و جشن های دیگر با زمانبنمدی مشخص همچنین.
کشور ایران در زمانهایی دور کشور جشن و سرگرمی بوده است و در هر ماه حداقل چندین جشن در سرتا سر کشور برگزار می گردید.بیایید روح زندگی و امید را در کشورمان زنده کنیم و نگذاریم جوانمان به سمت تفریحات ناسالم و مخفی رفته و یا برای تفریح به کشورهای همسایه و دور سفر نمایند.
خدایا گوش شنوایی به مسئولانمان عطا فرما و تنگ نظری را از ایشان دور فرما آمین
استفاده از مطالب این وبلاگ بدون ذکر ماخذ نیز بلامانع می باشد.