اول- محمد حسین جعفریان نویسنده و مستند ساز ارزشمند ایران که در تمام سالهای دانشجویی در دهه 70 و پس از آن پیگیر مطالب ایشان در نشریه های داخلی از هفته نامه مهر تا روزنامه های آن زمان بودم یکی از بهترین شخصیت های مورد علاقه بنده در حوزه قلم می باشند و ارزش خاصی برای ایشان و نظراتشان قائلم.

من ایشان را با نوشته هایشان در نشریه مهر آن سالهای ابتدایی دهه هفتاد که یک نشریه هفتگی تمام رنگی با نویسندگان بیشماری با طیف فکری متفاوت از محمد حسین جعفریان تا ابراهیم نبوی و نیک آهنگ کوثر تا محمد علی زم وسیدعلی میر فتاح تا یوسف علی میرشکاک  و ... می شناسم و عاشق گزارشات ایشان از افغانستان بودم و هر هفته این مجله را که به سرپرستی محمدعلی زم و حوزه هنری چاپ می شد دنبال می کردم. قشنگترین بخش آن گزارشات که مرا مفتون شخصیت احمد شاه مسعود کرده بود شعر خوانی و حافظ خوانی مسعود با محمد حسین جعفریان بود و همچنین سقوط مزار شریف و کشته شدن صارمی خبرنگار و کارداران کنسولگری ایران در مزار بود. محمد حسین جعفریان با جادویی خاص در نوشته هایش آدمی را مفتون خود ساخته و میل به تعقیب موضوع لحظه ای رهایت نمی کند. محمد حسین جعفریان را در افغانستان بیشتر از ایران می شناسند این قدر که او سالهای بیشماری از عمر خود را در آنجا گذرانده است و حتی سلامتی خود را در آنجا از دست داده است. هماینک او هر روز ستونی ثابت در روزنامه تهران امروز و روزنامه جوان دارد و دغدغه هایش هنوز مسایل اجتماعی می باشد.برای ایشان آرزوی سلامتی و بهروزی در زندگی خواستارم .


دوم- تب استفاده از بازیکنان دوملیتی در تیم ملی فوتبال کشورمان اول بار در زمان برانکو ایوانکویچ سرمربی اسبق تیم ملی باب گردید لیکن در زمان او تنها فریدون زندی که آن زمان در کایزرسلاترن آلمان بازی می کرد به مجموعه بازیکنان تیم ملی افزوده شد.پس از رفتن برانکو این تب التیام نیافت و حتی افزایش یافت و در زمان مربیگری قلعه نویی و دایی و قطبی نیز این روند دنبال گردید لیکن تنها به همان فریدون زندی بسنده گردید و دیگر بازیکنان دو ملیتی هیچکدام حاضر به بازی در تیم ملی نگردیدند. پس از ورود کی روش به عنوان سرمربی تیم ملی به ایران و با توجه به جایگاه ویژه ایشان در فوتبال جهان ، حال بازیکنان دو ملیتی بودند که برای حضور در تیم ملی دست و پا می شکاندند و این اشتیاق پس از صعود به مرحله نهایی جام جهانی در برزیل بیشتر شعله ور گردید.پس از ورود کی روش ابتدا اشکان دژاگه از ولفسبورگ آلمان  و پس از او رضا قوچان نژاد از سنت تریدن بلژیک به تیم ملی دعوت شدند و حضور این دو در ترکیب تیم ملی ما که در دوران حضیض خود به سر می برد یکی از دلایل صعود تیم ملی بود . در همان زمان امید نظری نیز که در لیگ سوئد توپ می زند نیز به تیم ملی دعوت گردید لیکن هیچگاه به او بازی نرسید. اینک برای بازی با تایلند در دور مقدماتی جام ملت ها ، اسامی جدیدی از بازیکنان به گوش می رسد که به تیم ملی دعوت شدند . دانیال داوری دروازه بان تیم اینتراخت برانشویک آلمان و مهرداد ( استیون) بیت آشور بازیکن تیم سن خوزه آمریکا به اردوی تیم ملی پیش از بازی با تایلند دعوت شده اند. همچنین سردار آزمون از تیم روبین غازان  لیگ روسیه و علیرضا جهانبخش از تیم NEC در لیگ هلند. البته جهانبخش و سردار آزمون تا سال پیش در تیم داماش و سپاهان توپ می زدند. به نظر می رسد با ورود نسل جدیدی از بازیکنان دو ملیتی احتمالا خلا ضعف تاکتیکی در تیم ملی به حداقل رسیده و سطح نازل بازی تیم کمی بهبود یافته و کیفیت آن بالاتر رود. از حالا می توان به این تیم دل بست و منتظر بازیهایی تماشایی در تابستان آینده در برزیل از این تیم بود. شاهد این ادعا نیز سطح عالی بازی اشکان دژاگه و رضا قوچان نژاد که در کلاسی بین المللی و بالاتر از سطح بازی دیگر بازیکنان تیم ملی که در لیگ داخلی توپ می زنند می باشد که نشان دهنده آموزش صحیح در لیگ معتبر جهانی به این دست بازیکنان می باشد.بهرحال به نظر می رسد راه ورود برای بازیکنان دوملیتی به تیم ملی هموار می باشد و از اینک باید به فکر جدال های مردانه بین بازیکنان داخلی و دوملیتی در تیم برای بدست آوردن جایگاه در تیم اصلی بود.اعتراضاتی که از جانب برخی مربیان داخلی نیز به این امر صورت گرفته نیز ره به جایی نخواهد برد و بیشتر به نظر می رسد این دست اعتراضات ناشی از تنگ نظری این دست مربیان باشد.